بیانیه همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران :
حمله به احزاب سیاسی، حمله به آزادی و ضرورت تقویت همبستگی نیروهای دموکراسیخواه
حمله موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی به مقرهای احزاب سیاسی کوردستان ایران در اقلیم کوردستان عراق، صرفاً یک رویداد امنیتی یا نظامی نیست. این حمله جلوهای از راهبردی است که جمهوری اسلامی از آغاز حیات خود برای حفظ قدرت برگزیده است: جایگزین کردن گفتوگو با خشونت، رقابت سیاسی با حذف مخالفان و اراده شهروندان با سرکوب و ارعاب.
همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران این حملات را با قاطعیت محکوم میکند و آن را نه تنها تعرض به احزاب سیاسی کوردستان، بلکه حملهای علیه اصل آزادی فعالیت سیاسی، حق تشکل و حق همه شهروندان ایران برای سازمانیابی و مشارکت آزاد در تعیین سرنوشت کشور میداند.
بر پایه گزارشهای منتشرشده، بامداد ۲۶ تیر ۱۴۰۵ (۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶)، مقرهای حزب کومهله کردستان ایران در منطقه زرگویزله هدف حملات گسترده موشکی و پهپادی قرار گرفت که در نتیجه آن شماری از پیشمرگان این حزب جان باختند و تعدادی دیگر زخمی شدند. همزمان، کمپ مسکونی کومهله زحمتکشان کوردستان در منطقه سورداش سلیمانیه نیز هدف حمله قرار گرفت. این اقدام، افزون بر نقض آشکار حقوق بینالملل و حاکمیت عراق و اقلیم کوردستان، نمونهای روشن از استمرار سیاست تروریسم برونمرزی جمهوری اسلامی است.
این حملات در شرایطی صورت میگیرد که جمهوری اسلامی با یکی از عمیقترین بحرانهای سیاسی و اجتماعی تاریخ خود روبهروست. حکومتی که از پاسخگویی به مطالبات جامعه ناتوان مانده، بیش از پیش به ابزارهای امنیتی و نظامی متوسل میشود. اما تجربه نزدیک به نیم قرن گذشته نشان داده است که خشونت، هرچند جان انسانها را میگیرد، قادر نیست خواست آزادی را از میان ببرد. تداوم سرکوب، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، بیانگر فرسایش مشروعیت و بنبست سیاسی حکومتی است که راهی جز حذف مخالفان و توسل به خشونت برای بقای خود نمیشناسد.
هدف جمهوری اسلامی تنها وارد آوردن خسارت به چند حزب سیاسی نیست، هدف اصلی، گسترش هراس، افزایش هزینه فعالیت سیاسی، ایجاد بیاعتمادی میان نیروهای مخالف و جلوگیری از شکلگیری همگرایی میان نیروهای دموکراسیخواه است. جمهوری اسلامی بهخوبی میداند که بزرگترین تهدید برای بقای آن، نه اعتراضهای مقطعی، بلکه شکلگیری اعتماد، همکاری و همبستگی میان نیروهای جمهوریخواه و دموکراسیخواه و تقویت جنبش آزادیخواهانه مردم ایران است.
از همین رو، پاسخ به این حملات نباید تنها به محکومیت آنها محدود شود. پاسخ واقعی، تقویت همان چیزی است که جمهوری اسلامی از آن هراس دارد: گسترش همکاری، اعتماد متقابل و همبستگی میان همه نیروهایی که با وجود تفاوت دیدگاهها، بر اصول بنیادینی چون آزادی، دموکراسی، حقوق بشر، برابری حقوقی شهروندان، جدایی دین از حکومت و استقرار جمهوری دموکراتیک و سکولار توافق دارند. دفاع از امنیت هر حزب و سازمان سیاسی، دفاع از حق فعالیت آزاد همه نیروهای سیاسی و از آینده دموکراتیک ایران است.
همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران ضمن ادای احترام به جانباختگان این حملات، با خانوادههای آنان، اعضا و هواداران احزاب آسیبدیده و مردم کوردستان ابراز همدردی میکند و برای مجروحان آرزوی بهبودی کامل دارد.
ما از دولت عراق، دولت اقلیم کوردستان، سازمان ملل متحد، شورای حقوق بشر سازمان ملل و دیگر نهادهای مسئول بینالمللی میخواهیم این حملات را بهصراحت محکوم کرده و جمهوری اسلامی را به دلیل نقض حقوق بینالملل، نقض حاکمیت عراق و استمرار تروریسم برونمرزی مورد بازخواست قرار دهند.
همزمان، همه احزاب، سازمانها، نهادهای مدنی، تشکلهای صنفی، شخصیتهای مستقل و نیروهای جمهوریخواه و دموکراسیخواه ایران را فرامیخوانیم تا با درک مسئولیت تاریخی خود، همکاری و همبستگی را به ضرورتی عملی و پایدار تبدیل کنند. آینده ایران با حذف تفاوتها ساخته نخواهد شد، بلکه با پذیرش تکثر، گفتوگو، اعتمادسازی و همکاری مسئولانه میان نیروهایی ساخته میشود که در هدف مشترک سرنگونی جمهوری اسلامی و استقرار جمهوری دموکراتیک، سکولار و مبتنی بر حقوق بشر اشتراک دارند.
این حمله بار دیگر یادآور این حقیقت است که دفاع از هر نیروی سیاسی دموکراسیخواه، دفاع از آینده دموکراتیک ایران است. هرچه صفوف نیروهای آزادیخواه منسجمتر، همکاری میان آنان عمیقتر و پیوند آنان با جنبشهای اعتراضی و آزادیخواهانه مردم ایران گستردهتر باشد، راهبرد جمهوری اسلامی برای گسترش هراس و تفرقه ناکامتر خواهد ماند.
ما همبستگی، اعتماد متقابل، همکاری سازمانیافته نیروهای جمهوریخواه و دموکراسیخواه و پشتیبانی از مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران را مؤثرترین پاسخ به سیاست خشونت و ارعاب جمهوری اسلامی و از مهمترین سرمایههای سیاسی برای سرنگونی جمهوری اسلامی و استقرار جمهوری دموکراتیک، سکولار و مبتنی بر حقوق بشر در ایران میدانیم.
همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران
